Door de recht gestelde boeg en hoge mast doet het schip niet aan als een bezadigde cruiser. De waterlijn striping zit strategisch hoog boven het wateroppervlak waardoor het schip er minder hoog uitziet dan het is. De tijd dat we ons nog stoorden aan dergelijke hoge drijfsijzen is voorbij. Het went (of we worden ouder…). Maar eerlijk is eerlijk, de facelift die Philippe Briand het schip heeft gegeven is naar onze mening geslaagd.

Aan dek is de keuze voor toeren duidelijk doorgevoerd. De grootschoot grijpt aan op het kajuitdak. De kopjes (om uit te drinken of om mee te denken) krijgen dus geen zwieper van de schoot bij de overstagmanoeuvre. Ons testschip is uitgevoerd met dubbele roeren die onvermijdelijk zijn bij deze kielmidzwaard uitvoering. Daardoor loopt het schip pas uit het roer als we dat punt nadrukkelijk opzoeken. Het losgooien van de grootschoot blijkt daarbij zo´n omslachtige procedure dat de roerganger roept “laat maar” wanneer het schip al bijna door de wind is en de snelheid wegvalt. Het is juist die grootschoot die je los wilt gooien omdat dit schip, en dat is wel weer prachtig, een groot grootzeil en een kleine, hanteerbare fok heeft. Die fok wordt achter in de kuip bediend. Dáár zit ook een hellend vlak in de kuipbodem waardoor je je schrap kunt zetten onder helling. In de rest van de brede kuip ontbreekt een dergelijke voetensteun. We raden iedereen met een lengte van minder dan 1.90 m dan ook aan een teakhouten strip ter lengte van de kuip mee te nemen, en een koker Sikaflex. Op de foto ziet u wat we bedoelen.

Maar laat onze kritische toon u niet op het verkeerde been zetten: het zijn details waar je je hooguit aan stoort maar die wel op te lossen zijn door een handige eigenaar. En iemand die een zeegaand schip van A naar B weet te krijgen zal handig genoeg zijn.

In de uiterst praktische keuken is een goede koelkast ingebouwd met zelfs een vriesvak. Aan de andere kant zit nog een opening in het keukenblad. Hieronder vinden we, behalve de afsluiter voor de gaskraan een ruime opbergplaats voor potten en pannen. Het keukenblad loopt echter zonder enig opstaand randje naadloos over in deze bak. Water op het aanrechtblad loopt dus genadeloos naar binnen terwijl dit is op te lossen door een simpel lekstripje ervoor langs te plakken. Alweer: een handige eigenaar kan het zelf maar waarom denken wij er bij Digisail wel aan en een voltallige ontwerpstudio niet?

Maar daarmee zijn we wel door de slakken om zout op te leggen heen. Het interieur van deze Jeanneau 32 I is af. Het is ruim, licht en beschikt over voldoende opbergplaatsen. De ruime natte cel ziet er verzorgd uit. Onder de vloer doen we een aangename constatering: de wrangen zijn hoog en het onderste deel van de banken en hoofdschotten loopt daar op uit. Eventueel lekwater wat zich onder de vloer verzamelt kan in ieder geval niet in het hout trekken.

Onder de kuip vinden we een tweepersoonsbed. Een dwarsslaper in dit geval waardoor er een enorm breed bed ontstaat. Voor in de punt is nog een tweepersoonsbed van normale afmetingen. De navigatietafel is dwars aan het eind van de stuurboordbank geplaatst. Een praktische oplossing op een schip van deze lengte.

Eindelijk weer eens een schip waarbij de motor bereikbaar is. In ons testschip ligt een Yanmar met drie cilinders. Deze loopt mooi rond en heeft met 20 pk voldoende vermogen. Het wierfilter, de oliepeilstok, het brandstoffilter: alles is keurig aan de voorkant van de motor te bereiken. Perfekt!

De Jeanneau Sun Odyssey 32 I zeilt net zo lekker als haar naam lang is: een normaal formaat fok, een goed gesneden grootzeil en door de dubbele roeren stuurt ze als een mes. Door die dubbele roeren is het gedrag op de motor anders dan bij een enkel roer. Het kostte ons aanvankelijk nogal wat moeite om het schip bij lage snelheden op de motor op het juiste spoor te krijgen. Maar na een uurtje weet je niet beter en manouvreert het schip als ieder ander.

De slagroom op het toetje: met de Jeanneau heb je geen plek in volle jachthavens nodig, je hoeft niet in diep water te ankeren en je vaart net zo makkelijk over ondieptes als een platbodem (alleen wel veel sneller...). We varen het schip de Waddenzee op en laten 2 uur na hoogwater het anker vallen.  Het zwaard wordt omhoog getrokken en een uur later raakt de ondiepe kiel de bodem. Nog weer een uurtje later lopen we rondom het schip waarmee we kort tevoren nog de strepen in het water joegen. We scharrelen een maaltje kokkels bij elkaar en als we een paar uurtjes later de laatste schelpdieren met een koud wijntje wegspoelen begint het schip alweer te drijven.